MINERVA-AS - JENNIFER TEE
Jennifer Tee doet onderzoek naar Minerva-as
Vorig voorjaar kwam kunstenaar Jennifer Tee op verzoek van het Virtueel Museum Zuidas met een bijzonder ontwerp voor het Gershwinplein in woongebied Gershwin – tussen de De Boelelaan, de Buitenveldertselaan, de Gustav Mahlerlaan en de Beethovenstraat. Onder de titel Oeverloos Verlangen heeft Tee een waterpartij ontworpen met een kosmopolitisch, geometrisch tegelpatroon, dat zich voortzet in een 3d-zitrand. Een spel van licht, pulserende fonteinen en opborrelende letters zorgt voor passief en actief vermaak: het pleinontwerp is tevens een spel en noodt tot fantasie en filosofisch gemijmer. Helaas kan het visionaire plan niet verwezenlijkt worden, omdat het niet langer past in de veranderde visie op de openbare ruimte van Zuidas. Anders dan de nadruk te leggen op een enkel, iconisch plein zien de opdrachtgevers van Zuidas de openbare ruimte van de toekomstige Minerva-as, waarvan zowel het Gerswhinplein als het Mahlerplein deel uitmaken, liever als een onlosmakelijk, harmonisch geheel. Om die reden kreeg Jennifer Tee afgelopen zomer een nieuwe opdracht, namelijk om te onderzoeken welke bijdrage de kunst kan leveren aan de openbare ruimte van de hele Minerva-as inclusief de pleinen. De Minerva-as wordt een van de belangrijkste ontmoetings- en verblijfsplekken in het hart van Zuidas.
Jennifer Tee – “Alles klopt achteraf”
De voorgestelde kunstenaars voor het Gerswinplein zijn geselecteerd op unieke denkprocessen en een groot kunstzinnig vakmanschap. Zij moeten procesmatig in teamverband kunnen werken, de intelligentie bezitten om de uitgebreide randvoorwaarden en eisen te kunnen analyseren en deze eerder als stimulerende dan als remmende factoren kunnen inschatten.
Op basis van deze uitgangspunten is Jennifer Tee (1973) gekozen. Haar documentatie gaf een gevarieerd, rijk geïnspireerd beeld van haar mogelijkheden als kunstenaar. Jennifer Tee past moeilijk in traditionele kaders. Zij maakt namelijk geen schilderijen of beeldhouwwerken, maar persoonlijk getinte en poëtische landschappen, in het museum of daarbuiten.
In die landschappen wacht het publiek een ontdekkingsreis langs sprankelende en magische objecten, met uitgesproken kleuren. Het ‘Wonderschone Tee Territorium’ noemde men niet voor niets haar bijdrage aan de kunstbiënnale van Sao Paulo, waar Tee in 2004 Nederland vertegenwoordigde.
Zij heeft een grote bewondering voor de machinerieën van Jean Tinguely en is geïnspireerd door tradities uit andere culturen. Onlangs herondekte zij de Hollandse minimalist Ad Dekkers. Regelmatig combineert Jennifer in haar tentoonstellingen eigen gemaakt werkt met werk van andere kunstenaars, zoals de gekleurde stokken van de ‘hippy’ minimalist Andre Cadere en fascimile’s van de Franse schrijver en revolutionair Guy Debord, spreekbuis van het Internationale Situationisme. Je zou kunnen zeggen dat het werk van Jennifer Tee ook verder gaat op de erfenis van een langere traditie van het situationisme, ontstaan in de jaren vijftig van vorige eeuw.
Maar wat vooral is bijgebleven, is Jennifer's houding als kunstenaar en haar opvatting over het autonome kunstenaarsschap tijdens haar tentoonstelling 'Nameless Swirls, an unfolding in presence' in het Van Abbe Museum in 2003. In het nieuw heropende Van Abbe kreeg zij als een van de eerste een solotentoonstelling aangeboden. Zij richtte die niet in, zoals gebruikelijk is, als autonoom werkend kunstenaar, maar met een team van kunstenaars. Haar opmerking: “Het samenwerken levert me veel meer op. Misschien ben ik het stadium van alleen werken wel voorbij”. Hiermee doorbreekt zij, als jong kunstenaar, zeer moedig en overtuigend de traditionele opvatting dat een kunstwerk een uniek werk is van één persoon, de autonome kunstenaar.
Een treffende uitspraak van Jennifer, “Alles klopt achteraf”, verwijst naar een ruime ervaring in het proces van samenwerken, dat steunt op een rijke kennis van mogelijkheden, inspiratiebronnen en een uitwisseling met andere specialisten, waardoor uiteindelijk het juiste werk tot stand is gekomen.
Voor deze houding in haar kunstenaarsschap is Tee gekozen voor het ontwerpen van het Gershwinplein.
