JUSTIN BENNETT
Uitgenodigd op voordracht van Muziek Centrum Nederland / Ned. Fonds voor Podiumkunsten+
Plan: ‘Shotgun Architecture’ – een akoestisch onderzoek in de stedelijke ruimte van de Zuidas dat uitmondt in computertekeningen, architectuurschetsen en een geluidscompositie (10 inch vinyl, uitgever Onomatopee); geluidswandeling door de Zuidas (zomer 2009).
‘In mijn geluidswandeling wil ik mensen een andere beleving bieden, ze naar de echte ruimte laten luisteren. Het Zuidplein met zijn grote gebouwen klinkt heel anders dan een chaotische, oude stad. Geluid is een onderschatte component van de gebouwde omgeving. Zo kan je je afvragen wat de gevolgen zullen zijn van het dokmodel. Het lijkt fantastisch dat daarmee het snelweg- en treinlawaai onder de grond gaat. Maar door het geluidsmasker van de snelweg weg te halen, krijgt de Zuidas waarschijnlijk enorme last van vliegtuiglawaai. Het is maar de vraag wat beter is.’
‘Het bij het kapitalisme passende ritme is het ritme van productie (alles: dingen, mannen, mensen, et cetera) en destructie (door oorlogen, door vooruitgang, door uitvindingen en ruwe interventies, door speculatie, et cetera).’ Henri Lefebvre: Rhythmanalysis
De tekenfilm “City of Progress” en het geluidsproject “Shotgun Architecture”
refereren aan de balans tussen creativiteit en destructiviteit, inherent aan elke grote stedelijk ontwikkeling. Veel financiële instellingen op de Zuidas investeren hun geld (en ons geld) in bedrijven die bijvoorbeeld clusterbommen, munitie met verarmd uranium of kernkoppen produceren.
Stel je voor dat deze wapens op de “ground zero” van de Zuidas tot ontploffing waren gebracht. Hoogst onwaarschijnlijk, natuurlijk. Als gevolg van de globalisatie,
- deze wapens worden meestal gemaakt en gebruikt in andere landen – is de oorlog “out-sourced” geworden. Op de een of andere godvergeten plek aan de andere kant van de aardbol is door een ontploffing een enorme krater ontstaan, als een volmaakte negatieve ruimte, een mal van de Zuidas zelf.
Nee, het geweld hier in Noord-Europa is veel subtieler – het uit zich door de systematische privatisering van openbare ruimtes en diensten, door het verdrijven van oorspronkelijke bewoners om een buurt te ontwikkelen, door het ge(mis)bruik van onze huidige veiligheidsobsessie om ruimtes van angst te creëren. Of door de publieke sfeer naar het internet te verbannen, waar burgers mee kunnen spelen in een veilige simulatie van democratie, of nog erger, toezicht op zichzelf kunnen houden, veel efficienter dan Orwell zich ooit kon voorstellen.
Deze thema’s zullen in een later stadium worden gecombineerd met een onderzoek naar het geluidslandschap van de Zuidas, dat zal resulteren in een geluidswandeling door het gebied. Deze geluidswandeling wordt in 2009 gepresenteerd als onderdeel van het project “Soundtrackcity Amsterdam”.
.jpg)
