ABSURDISTISCHE KANTOORSCENES
Isabelle Wenzel (1982, Duitsland) fotografeert vrouwen in de meest onmogelijke posities. Ze hangen ondersteboven in een hoek, kronkelen als acrobaten, steken met hooggehakte benen uit zelfgemaakte, kartonnen bouwsels. Hun gezichten doen er niet toe. Wenzel verandert het vrouwenlichaam in een object en bezorgt de kijker daarmee een verontrustend gevoel.
Wenzels absurdistische, wrangkomische foto’s vielen op tijdens de eindexamententoonstelling van de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam. Al voor die tentoonstelling nodigde het Virtueel Museum Zuidas, op aanraden van adviseur Willem van Zoetendaal, Wenzel uit voor het fotografieproject Virtuele Zoom. Daarin gaan jonge kunstenaars een wisselwerking aan met Zuidas.
Ze fietste en wandelde door het gebied en ontdekte dat Zuidas zo is gericht op orde en netheid, dat de wijk een kunstmatige indruk maakt. Om ook ruimte te claimen voor imperfectie – en daarmee de afstand tussen de gebouwde omgeving en zichzelf als mens te verkleinen - boetseerde ze haar eigen Zuidas van tape en in Zuidas gevonden zwerfkarton. Melancholisch en instabiel is haar kartonnen Metropolis, maar ook organisch en menselijk.
Na de wijk, trok ze met model en attributen het kantoor van een multinational in. ‘Ik heb zelf nooit in een kantoor gewerkt en vond het fascinerend hoe functioneel, en minimaal, de bewegingen in zo’n ruimte zijn,’ vertelt Wenzel tijdens de opbouw van haar solotentoonstelling in de KunstKapel. ‘Mensen zitten op hun stoel, kijken naar hun scherm en communiceren met de buurman via de computer, zelfs als die naast hen zit. Ik vroeg me af hoe lang ik zo stil zou kunnen zitten.’ Wenzel, als kind opgeleid tot acrobate, zou het stilzitten niet lang volhouden, te zien aan de getormenteerde kantoorfoto’s, die deels ter plekke zijn gemaakt en deels later in de studio. In de filmische kantoorscènes heersen chaos en zinloze beweging. Papierstapels vliegen door de lucht of balanceren op hoofden en billen. Vrouwenbenen in kleurige rokjes en kousen dweilen onder een bureau, vermommen zich als schemerlamp of bungelen achteloos over een bureaustoel. De foto’s zijn even hilarisch als ongemakkelijk.
De ervaring om buiten de studio te treden, met het publiek binnen handbereik, heeft indruk gemaakt, vertelt Wenzel, zowel op haarzelf als op de omstanders. ‘Mensen stonden tijdens de fotoshoot voor de ramen, zwaaiden, joelden en filmden met hun mobieltje. Het was een inspirerende doorbreking van hun dagelijkse werkritme.’
Hoe haar carrière er verder uit gaat zien, is onduidelijk, maar ze wil in elk geval in Nederland blijven. ‘In Duitsland is de kunstscene meer gericht op het verleden, in Nederland gaat het over de toekomst. Ik houd daarvan.’
Tentoonstelling Building Images, fotografie en installaties van Isabelle Wenzel, in: KunstKapel, Prinses Irenestraat 19, Amsterdam Zuidas, t/m 7 november.
Info: www.virtueel-museum.nl
Zie ook ‘Building Images KunstKapel’ op You Tube
Voor het fotografieproject Virtuele Zoom nodigt het Virtueel Museum Zuidas sinds 2002 jaarlijks jonge kunstenaars uit om de Zuidas naar eigen inzicht vast te leggen. Extern adviseur is Willem van Zoetendaal. Eerdere deelnemers aan het project zijn onder anderen: Risk Hazekamp, Gabor Ösz, Katja Mater, Marijn de Jong, Popel Coumou, Eva-Fiore Kovacovsky en Shinji Otani. In april 2008 is de hele collectie, inclusief toekomstige deelnemers, overgedragen aan het Amsterdamse fotografiemuseum FOAM, waar ze het begin vormen van een vaste collectie. In zijn diversiteit geeft de collectie zowel een beeld van de ontwikkelingen van Zuidas als van de actuele stand van zaken in de fotografie.
